Graaf Lambert II (Balderik) van Leuven geboren in 990, overleden 19-06-1054 begraven te Nijvel, zoon van Lambert I 'met de Baard' van Leuven en Gerberga van Neder-Lotharingen, trouwt in 1020 met
Oda van Neder-Lotharingen geboren in 990
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Hendrik II van Leuven geboren in 1020
2. Adela van Leuven geboren in 1025
3. Reinier overleden 1077 te Haspengouw
4. Gerberga vermeld ± 1100

Lambert II, bijgenaamd Balderik, graaf van Leuven en graaf van Brussel, was de tweede zoon van Lambert I.

Hij wordt voor het eerst vermeld als graaf van Leuven op 3 januari 1041. Hij was ook graaf van Brussel en voogd over de abdijen van Nijvel en Gembloers.

Op 16 november 1047 stichtte hij samen met zijn echtgenote Oda van Verdun het Sinte-Goedelekapittel in de Sint-Michielskerkte Brussel, waarheen hij de relieken van de heilige Goedele van Brussel liet overbrengen.

Hij sloot zich aan bij de opstand van Boudewijn V van Vlaanderen tegen de Duitse keizer Hendrik III. In een treffen met het keizerlijk leger sneuvelde hij bij Doornik in 1054.

Hij werd begraven in de abdijkerk van Nijvel, waar hij in het necrologium herdacht wordt op 19 juni. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Hendrik II

Graaf Diederik II van Wettin geboren in 986, overleden 19-11-1034, zoon van Graaf Diederik I van Wettin en Gravin Thietberga van Haldensleben, trouwt in 1016 met
Mathilde van Meissen geboren in 980, overleden in 1030
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Diederik II van Eilenburg geboren 1012
2. Thimo I van Wettin
3. Konrad van Wettin

Jan III van Arkel geboren ± 1060, overleden in 1117, zoon van Jan II van Arkel en Margaretha van Altena, trouwt met
Adelheid van Heusden geboren ± 1060, dochter van Jan van Heusden en Mechteld van Steenvoort
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Folpert van Arkel geboren ± 1100

Jan was heer van de eerste generatie van het huis Arkel

Jan trok in het contingent van Robrecht II van Vlaanderen mee op de Eerste Kruistocht. Hij was toen nog een knaap en werd na het bereiken van Jeruzalem tot ridder geslagen door Godfried van Bouillon

Boudewijn II van Henegouwen geboren ± 1056, overleden 08-06-1098 te Bithynia, zoon van Boudewijn VI van Vlaanderen en Richilde van Henegouwen, trouwt in 1084 met
Ida van Leuven geboren ± 1065, overleden 1103, dochter van Hendrik II van Leuven en Adela van de Betuwe
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Ida (Yolande) geboren ± 1085
2. Boudewijn III geboren ± 1087
3. Arnulf geboren ± 1090
4. Richilde geboren ± 1095
5. Alix geboren ± 1095

Het huwelijk van Boudewijn II met Ida van Leuven

Graaf van Henegouwen (1070 als Boudewijn VII), aanvankelijk onder regentschap van zijn moeder

Hij ziet na de slag bij Kassel op 22-02-1071 geen kans zijn toen daar gesneuvelde broer Arnulf III op te volgen als graaf van Vlaanderen aangezien hun oom Robrecht 'de Fries' zich van de macht aldaar heeft meester gemaakt en weldra ook door de Franse koning en de Duitse keizer wordt erkend

In 1085 moet hij nogmaals van Vlaanderen afzien

Hij neemt deel aan de Eerste Kruistocht en wordt na de inname van Antiochië in juni 1098 ermede belast dat te gaan melden aan de keizer in Constantinopel, doch wordt tijdens deze tocht in Klein-Azië kennelijk overvallen en vermoord (vermoedelijk in de bergen bij Nicaea)

Otto van Ruinen geboren ± 1093 te Ruinen
Kinderen :
1. Arnoldus geboren ± 1115 te Ruinen
2. Otto geboren ± 1117 te Ruinen
3. Johan geboren ± 1119 te Ruinen

Generatie 30

Graaf Lambert I 'met de Baard' van Leuven geboren in 950, overleden 12-09-1015 te Florennes begraven te Nijvel, zoon van Reinier III 'Langhals' van Henegouwen en Adela van Leuven, trouwt ± 991 met
Gerberga van Neder-Lotharingen geboren in 975
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Hendrik I van Leuven
2. Lambert II van Leuven
3. Reinier van Leuven, gehuwd met een dochter van Boudewijn IV van Vlaanderen
4. Mathilde van Boulogne

Lambert I, bijgenaamd met de Baard was de oudste met zekerheid bekende graaf van Leuven en stamvader van de Leuvense gravendynastie

Hij zou samen met zijn broer Reinier zijn verbannen geweest door aartsbisschop Bruno, waarop ze na de dood van Otto I terugkeerden om het kasteel van Bussud (Bossut?) te belegeren maar werden verslagen en opnieuw verbannen door Otto II. In 973 zouden beide broers zijn teruggekeerd om Guarnero/Wirinharium (Werner) en Rainaldo/ Reinzonem (Renauld of Reinout), die hun vaders land in bezit hadden genomen, te bestrijden en te doden. In 977 waren ze terug in hun vaderland.

Hij wordt in 1003 voor het eerst vermeld als graaf van Leuven, ter gelegenheid van zijn aanduiding als voogd over de abdij van Nijvel.

Hij verwierf ook de voogdij over de abdij van Gembloers. Door dit voogdijschap moest hij instaan voor de bescherming van de abdijen, maar anderzijds verkreeg hij ook de territoriale controle over de uitgestrekte abdijdomeinen.

In 1007 is graaf Lambert terug in de gratie gekomen bij Hendrik II.

Door Lamberts huwelijk met Gerberga, dochter van hertog Karel van Lotharingen, kwam hij in het bezit van het graafschap Brussel

De toewijzing van het hertogdom Lotharingen aan Godfried I van Verdun bracht Lambert openlijk met de graven van de Ardennen in conflict. Dit gaf aanleiding tot de Slag van Florennes (1015), waar Lambert I sneuvelde

Om de vrede te herstellen tussen de Reiniers (graven van Leuven en Bergen) en het huis van Verdun werden huwelijksallianties aangegaan. Lambert II van Leuven huwde Oda van Verdun (dochter van Gozelo van Verdun) en Reinier V van Bergen trouwde met een dochter van Herman van Ename (die omstreeks die tijd graaf van Brabant was).

Lambert kwam al eerder eveneens in botsing met de rijksbisschop Balderik II van Luik. Deze had besloten een burcht te bouwen te Hoegaarden. Dit was niet naar de zin van Lambert I, die de burcht als een bedreiging beschouwde. Toen de bisschop weigerde de bouwwerken stop te zetten, deed Lambert een inval in het Luikse gebied. De bisschop wist slechts mits toegevingen zijn vazallen ertoe te bewegen hem bij staan in de strijd, maar die in 1013 te Hoegaarden dan toch werd beslecht. Mede door desertie van een deel der Luikse troepen wist Lambert de bisschop een bloedige nederlaag toe te brengen. Deze overwinning stelde Lambert in staat ook het graafschap Bruningerode (ten zuidoosten van het graafschap Leuven) te annexeren.

Niet alleen dankzij de Karolingische bruidschat van zijn echtgenote Gerberga (het graafschap Brussel), maar ook door geweld en intriges wist hij zijn territorium uit te breiden

Graaf Diederik I van Wettin, Akan Diederik I van Ostmark geboren ± 954, overleden 13-11-1009 te Mose, Duitsland hij is vermoord, zoon van Hertog Burchard III van Zwaben, trouwt 19-12-985 met
Gravin Thietberga van Haldensleben geboren in 960, overleden in 1000, dochter van Dietrich van Haldensleben
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Diederik II van Wettin geboren ± 986

Diederik I, graaf van Wettin is de stamvader van het geslacht Wettin

Hij sneuvelde op 13 juli 982 samen met zijn broer Burkhard in een veldslag bij het Italiaanse Colonna.

De naam Wettin is afkomstig van de Burcht Wettin in de Saalkreis, Saksen-Anhalt

Jan II van Arkel geboren ± 1010, overleden ± 1077, zoon van Jan I van Arkel en Elisabeth van Cuijk, trouwt met
Margaretha van Altena geboren ± 1015, overleden ± 1070
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Jan III geboren ± 1060

Jan stichtte de kerk in Speijk

Graaf Boudewijn VI van Vlaanderen Akan: Boudewijn I van Henegouwen geboren ± 1030, overleden 17-07-1070 begraven in de abdij Hasnon, zoon van Boudewijn V van Vlaanderen en Adelheid van Frankrijk, trouwt 31-03-1051 met
Richilde van Henegouwen Akan: Richildis van Dagsburg-Egisheim geboren 1027, overleden 15-03-1086, dochter van Graaf Reinier V van Henegouwen en Mathilde van Verdun
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Arnulf III 'de Ongelukkige' van Vlaanderen
2. Boudewijn II van Henegouwen geboren ± 1056

In 1051 ging hij onder druk van zijn vader (en in strijd met het canonieke recht) het huwelijk aan met zijn achternicht (5e graad), gravin Richilde van Henegouwen, weduwe van graaf Herman van Bergen. Dit huwelijk gaf hem greep op het graafschap Henegouwen, vooral nadat de twee kinderen uit het eerste huwelijk van Richilde in de geestelijke stand werden ondergebracht. In de chronologie van de graven van Henegouwen wordt hij daarom aangeduid als Boudewijn I van Henegouwen

Boudewijn is door keizerin-weduwe Agnes te Keulen in 1056 beleend met Henegouwen en is daarom ook Graaf als Boudewijn I van Henegouwen genoemd

Het is de eerste Boudewijn uit een lange rij gelijknamige graven van Henegouwen. Zijn toenaam luidt "van Hasnon", verwijzend naar de aanzet die hij gaf tot restauratie van de abdij van Hasnon in 1064.

Toen Boudewijn bij de dood van zijn vader in 1067 hem in Vlaanderen kon opvolgen als Graaf van Vlaanderen, werd het graafschap Henegouwen in een personele unie met Vlaanderen verenigd. Deze unie was slechts van korte duur, daar met de overwinning van Robrecht de Fries in de Slag van Kassel (1071), ze ongedaan werd gemaakt

Toen Boudewijn VI van Vlaanderen in (1070) overleed, regeerde Richilde korte tijd over de graafschappen Vlaanderen en Henegouwen, namelijk als voogdes over Arnulf III, oudste zoon uit haar tweede huwelijk. Haar zwager, Robrecht de Fries, maakte evenwel aanspraak op het graafschap Vlaanderen. De familietwist werd beslecht in de Slag bij Kassel (1071), waar Richilde en haar bondgenoten een verpletterende nederlaag leden. Haar zoon Arnulf en haar echtgenoot William Fitzosbern sneuvelden te Kassel

Na deze rampzalige afloop probeerde Richilde haar graafschappen en allodia ten gelde te maken bij de Duitse keizer. De feodia werden aangekocht door Theoduinus, bisschop van Luik. Deze gaf ze vervolgens in leen aan de hertog van Neder-Lotharingen, die op zijn beurt de graafschappen opnieuw in leen gaf aan Richilde. Via deze leenroerige constructie kwam het eigenlijke graafschap Henegouwen tot stand en kon het gevrijwaard worden voor Richilde's jongste zoon, Boudewijn II

Richilde mag beschouwd worden als de ware grondlegster van het Graafschap Henegouwen

Omwille van Richilde's erfrechten werd deze ca. 1049 door de Duitse keizer Hendrik III ook het bestuur van het markgraafschap Valenciennes toevertrouwd

Richilde werd evenals haar tweede echtgenoot Boudewijn I van Henegouwen, begraven in de door hun rijk begunstigde abdij van Hasnon

Richilde trouwt ± 1040 met Graaf Herman van Bergen
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Rogier overleden in 1093
2. Gertrude zij trad toe tot de Orde van Sint-Benedictus

Richilde huwde nog een derde maal tussen 1070-1071 met de Engelse edelman, William Fitzosbern, Graaf van Hereford

Generatie 31

Reinier III (Langhals) van Henegouwen overleden 973, zoon van Reinier II van Henegouwen en Adelheid van Bourgondië, trouwt met
Adela van Leuven
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Lambert I 'met de Baard' van Leuven
2. Reinier IV van Henegouwen

In 953 intrigeerde hij, samen met zijn broer Rudolf, graaf van Haspengouw en het Maasland, tegen Koenraad de Rode, die door zijn schoonvader Otto I aangestelde was tot hertog van Lotharingen, en wist op die manier te bewerkstelligen dat Koenraad werd afgezet.

Toen Reinier zich eveneens verzette tegen diens opvolger, Bruno van Keulen, werd hij door deze laatste verslagen in 957, en samen met zijn broer Rudolf verbannen naar Bohemen, waar hij overleed.

Zijn familiegoederen werden geconfisqueerd en zijn zonen, Reinier en Lambert, vluchtten naar Frankrijk.

Na zijn afzetting werd Henegouwen opgesplitst in de graafschappen Bergen (Mons) en Valenciennes

Hertog Burchard III van Zwaben geboren ± 915, overleden ± 973, zoon van Burchard II van Zwaben en Regilinda
Kinderen:
1. Diederik I van Wettin geboren ± 954
2. Burchard van Liesgau

Na de moord op zijn vader in 926 werd hij om zijn veiligheid naar Saksen gestuurd.

Na de rebellie van Liudolf van Zwaben werd Burchard door Otto II in 954 aangesteld tot hertog van Zwaben.

Hij slaagde er in om Italië opnieuw te onderwerpen aan het gezag van Otto

Jan I van Arkel geboren 990 ± te Arkel, overleden in 1034 te Syrië tijdens een kruistocht, zoon van Foppe van Arkel en Maria van Ooyen, trouwt met
Elisabeth van Cuijk geboren ± 1000, dochter van Heer Willem van Cuijk
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Jan II geboren ± 1010

Graaf Boudewijn V 'van Rijsel' van Vlaanderen geboren ± 1013, overleden 01-09-1067 te Gent, begraven Sint-Pieters te Gent, zoon van Boudewijn IV van Vlaanderen en Otgiva van Luxemburg, trouwt begin 1028 te Parijs met
Gravin Adelheid van Frankrijk geboren ± 1009, overleden 08-01-1079 in het klooster L'Ordre de St. Benoist te Messines, zij is daar ook begraven, dochter van Robert II 'de Vrome' van Capet en Constance van Arles
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Boudewijn VI van Vlaanderen geboren ± 1030
2. Mathilde van Vlaanderen geboren ± 1031
3. Robrecht I De Fries van Vlaanderen geboren ± 1032
4. Hendrik van Vlaanderen geboren ± 1035

Hij komt na zijn huwelijk in opstand tegen zijn vader, maar wordt door hertog Robert van Normandië verslagen en moet zich verzoenen in Oudenaarde in 1030

Boudewijn neemt actief deel aan de algemene opstand van Neder-Lotharingen tegen keizer Hendrik III in 1044 en steekt de rijksburcht van Nijmegen in brand, maar wordt in 1049/50 tot onderwerping gedwongen.

Door keizerin-weduwe Agnes bevestigd in het leen Zeeland bewesten Schelde in 1056

Hij is regent ('procurator et bajulus') van Frankrijk van 1060-1067

Hij is bijgenaamd 'van Rijsel', de plaats waar hij bij voorkeur resideerde

Adelheid was Gravin van Auxerre, Coutance. Zij sticht het klooster Mesen (=Messines) bij Ieper

Generatie 32

Graaf Reinier II van Henegouwen geboren in 890, overleden in 932, zoon van
Reinier van Henegouwen I en Hersinde, trouwt met
Adelheid van Bourgondië
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Reinier III van Henegouwen
2. Rudolf van Haspengouw
2. Hilduin IV van Ponthieu

Hij werd in 915 graaf van Henegouwen in opvolging van zijn vader Zijn broer Giselbert II van Maasgouw werd hertog van Lotharingen

Om onbekende reden raakte hij in onmin met zijn broer aan wie hij zijn kinderen in gijzeling gaf

Met hulp van Berengarius van Namen viel hij Giselbert aan, waarbij grote delen van Henegouwen verwoest werden

Hertog Burchard II van Zwaben geboren ± 885, vermoord (ongeveer 41 jaar oud) in de omgeving van Novara op 29-04-926, zoon van Graaf Burchard van Zwaben en Liutgard Saksen, trouwt met
Regilindis van Nellenburg overleden ± 958 te Ufenau, dochter van Graaf Eberhart I Zürichgau en Gisela
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Burchard ll van Zwaben geboren
2. Bertha van Swaben overleden na 02-01-966 zij huwde eerst met Rudolf II van Opper-Bourgondië en vervolgens met Hugo van Arles, koning van Provence (Opper-Bourgondië).

Burchard nam deel aan de vroege oorlogen van Swabia

Om de invloed van zijn familie in het Rijnland uit te breiden richtte hij het klooster van St Margarethen in Waldkirch op

Na arrestatie zijn vader en de executie voor hoogverraad in 911, gingen hij en zijn vrouw, Regelinda, dochter van Telling Eberhard I van Zürich, naar Italië: of uitgestoten door Telling Erchanger of vrijwillig verbannen door hun verwanten over de Alpen.

Rond 913 keert Burchard van ballingschap terug en neemt controle over zijn vaders bezit.

In 915, sloot aan hij zich bij Erchanger en Arnulf, Hertog van Beieren, in de slag tegen Magyars.

Burchard en Erchanger verslaan Koning Conrad I bij de Slag van Wahlwies in Hegau

Erchanger werd Hertog. Nadat Erchanger op 21 Januari 917 werd gedood, greep Burchard al zijn land en werd universeel gezien als hertog.

In 919, nam de Koning Rudolph II van Upper Bourgondië de provincie van Zürich en viel het gebied van Konstanz binnen , toen het centrum en het praktische kapitaal van het Swabian hertogdom.

In Winterthur, echter, werd Rudolph verslagen door Burchard, die zo het hertogdom consolideerde en dwong de koning tot zijn eigen territoriale eisen .

In datzelfde jaar, erkende hij de onlangs-verkozen koning van Duitsland, Henry Fowler, hertog van Saksen. Henry op zijn beurt gaf Burchard rechten van belastingheffing en van de inhuldiging van bischoppen en abbots in zijn hertogdom.

In 922, huwde Burchard zijn dochter Bertha aan Rudolph uit en bevestigt de vrede van drie jaar eerder.

Burchard begeleidde Rudolph naar Italië toen hij door tegenstanders van de Keizer Berengar tot koning werd verkozen.

In 924, stierf de keizer en Hugh van Arles werd verkozen door zijn aanhangers om zich tegen Rudolph te verzetten. Burchard viel Novara aan, dat door de troepen van Lambert, Aartsbisschop van Milaan, werd verdedigd Daar werd hij gedood, waarschijnlijk op 29 April.

Zijn zoon en opvolger Burchard lll werd om zijn veiligheid naar Saksen gestuurd.

Zijn weduwe, Regelinda hertrouwd met zijn opvolger Herman I

Foppe van Arkel geboren ± 970, overleden ± 1008, zoon van Heijman van Arkel en Gella Tielman, trouwt met
Maria van Ooyen geboren ± 970
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Jan I geboren ± 990 te Arkel

Graaf Boudewijn IV 'met de Baard' van Vlaanderen geboren ± 975, overleden 30-05-1035, begraven in de Sint-Pieters te Gent, zoon van Arnulf II 'met de Baard' van Vlaanderen en Rozala van Ivrea, trouwt ± 1005 met
Gravin Otgiva van Luxemburg geboren tussen 985-990, overleden 21-02-1030, begraven in de Sint-Pieters te Gent, dochter van Frederik I van Luxemburg en Irmintrud van Gleiberg
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Boudewijn V 'van Rijsel' van Vlaanderen geboren ± 1013

Boudewijn trouwt ± 1031 met Eleonora van Normandië geboren ± 1012
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Judith van Vlaanderen geboren ± 1033

Hij was in 988 graaf van Vlaanderen, aanvankelijk onder voogdij van zijn moeder en stiefvader.

Boudewijn reorganiseert zijn bewind over Vlaanderen door instelling van enkele burggraafschappen; hij tracht vervolgens zijn machtsgebied in zuidoostelijke richting te vergroten door zich meester te maken van Valenciennes in 1006, doch hij wordt gedwongen dit op te geven door een veldtocht in 1007

Later echter werd hij door keizer Hendrik II daarmede beleend alsmede met de Vier Ambachten en Zeeland bewesten Schelde in maart 1012, zodat voor de graven van Vlaanderen nu een dubbele vazaliteit ontstaat ('Kroonvlaanderen' en 'Rijksvlaanderen')

Otgiva was Gravin van Luxemburg

Generatie 33

Graaf Reinier I 'Langhals'van Henegouwen geboren in 850, overleden 25-08-915, zoon van Giselbert I van Maasgouw en Ermengarde van Karolingen, trouwt in 890 met
Hersinde geboren in 870
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Reinier II van Henegouwen
2. Giselbert van Lotharingen
Een dochter, gehuwd met Berengarius van Namen

Hij volgde zijn vader op in de Maasgouw. Hij bezat tal van landgoederen in Wallonië en langs de Maas.

Hij steunde aanvankelijk Karel de Eenvoudige in diens strijd tegen Odo I van Frankrijk.

Volgens Dudo van Saint-Quentin was hij graaf van Henegouwen en Haspengouw en voerde hij in 870 met Radbod, de leider van de Friezen, een leger aan tegen de Vikingen onder leiding van Rollo in Walcheren. Dudo's betrouwbaarheid is echter niet onbetwist.

In de Capitulare van Quierzy uit 877, wordt hij genoemd naast zijn vader als één van de regenten van het koninkrijk tijdens de afwezigheid van Karel de Kale die oorlog voerde in Italië.

Aanvankelijk steunde hij Zwentibold en koos hem samen met enkele anderen tot koning in 895 en verkreeg hiervoor St. Servaes en de benoeming tot lekeabt van Echternach in 897. Hij brak echter met de koning in 898.

Na de dood van Odo nodigden zij Karel de Eenvoudige uit om de heerschappij in Lotharingen over te nemen. Zijn land werd hem daarop ontnomen, maar hij weigerde dit op te geven en nam positie in in de buurt van Maastricht.

Vertegenwoordigers van Karel, Zwentibold en Arnulf van Karinthië ontmoetten elkaar in Sankt Goar en spraken af dat de opvolging naar Lodewijk het Kind zou gaan. Zwentibold werd uiteindelijk door de rebellen gedood in augustus 900.

Aanvankelijk leek Lodewijk zich tegen Reinier te keren toen hij Gebhard aanstelde in Lotharingen, maar de twee streden nooit tegen elkaar. In 908 overleed Sigard en herkreeg Reinier Henegouwen.

Na de dood van Gebhard in 910 in een slag tegen de Hongaren volgde Reinier hem op.

Na de dood van Lodewijk het Kind in 910 weigerde de adel van Lotharingen onder leiding van Reinier zijn opvolger Koenraad I van Frankenland trouw te zweren, maar erkende Karel de Eenvoudige van West-Frankenland. Deze stelde vervolgens Reinier aan tot markgraaf. Hij kreeg de titel marchio van Karel in 915.

Hij wordt nergens genoemd als hertog van Lotharingen, maar was zeker de militaire leider van het gebied onder Karel. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Giselbert II, maar hun dynastie slaagde er niet in om een hegemonie in Lotharingen te vestigen zoals de Liudolfingen in Saksen en de Liutpoldingen in Beieren.

Volgens sommige bronnen was hij ook gehuwd met Ermentrudis, dochter van Karel de Eenvoudige en van Adelheid van Parijs

Graaf Burchard I van Zwaben geboren ± 865, zoon van Graaf Adalbert ll van Thurgau en Judith van Friuli, trouwt met
Liutgard van Saksen
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Burchard II van Zwaben

Rond 900 werd Burchard één der machtigste mannen van Zwaben.

Burchard en zijn zoon Burchard (II) zetten alles in het werk om hun macht in Zwaben uit te breiden ten koste van Erchanger II en zijn broer Berchtold II, de zonen van Berchtold I.

Mogelijk speelde Erchanger een rol bij de terechtstelling op beschuldiging van hoogverraad van Burchard l in 911

Arnulf II 'met de Baard' van Vlaanderen geboren in 961, overleden 30-03-988 Begraven te Gent, zoon van Boudewijn III van Vlaanderen en Mathilde van Saksen-Billung, trouwt in 968 met
Rozala (Suzanna) van Ivrea geboren in 950, overleden in 1003 te Gent, begraven te Gent, dochter van Berengarius II van Ivrea en Willa van Arles
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Boudewijn IV 'met de Baard' van Vlaanderen geboren ± 975

Bij de dood van graaf Arnulf I was zijn kleinzoon, de jonge Arnulf II, vier jaar. Arnulf ll volgde dus in 965 zijn grootvader op, aanvankelijk onder de voogdij van de koning van Lotharingen, Lothar II, die vóór de dood van Arnulf I beloofd dat hij ervoor zou zorgen dat de Vlaamse edelen de jonge graaf niet zouden manipuleren voor hun eigen belang, een belofte waaraan hij zich inderdaad ook hield

Rond 976 liet koning Lodewijk de Duitser van Oost-Francië de regering aan Arnulf over, maar onthield hem het gezag over de door Arnulf I veroverde gebieden Oosterbant, Artesië, Ponthieu en Amiens. Het overige deel van het graafschap viel uiteen in semi-autonome gebieden, waarover Arnulf geen werkelijk gezag uitoefende. Aan deze gezagscrisis zou Arnulfs zoon en opvolger, Boudewijn IV, een einde maken

Arnulf II was in 968 gehuwd met Rosela van Ivrea dochter van Berengarius II van Italië en Rosela van Toscane

Rozala was Erfgename van Montreuil-sur-Mer. Bij haar 2e huwelijk heet zij Suzanna. In 992 wordt zij verstoten en keert naar Vlaanderen terug

Generatie 34

Graaf Giselbert van Maasgouw geboren circa 825, overleden na 14-06- 877, zoon van Reginar van de Bidgau, trouwt in 846 met
Ermengarde van Karolingen geboren in 830
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Reinier I van Henegouwen
2. Adalbert van Maasgouw
3. Giselbert van Vergy

Giselbert is Hertog van Lotharingen; Graaf in de Maasgouw (in Brabant), hij wordt vermeld in 840 en 841.

Hij is een vazal van Karel II de Kale, wanner hij voor maart 846 een dochter van keizer Lotharius naar Aquitanië ontvoert en daar huwt.

Hij verzoent zich, na een rijksdag te Thionville okt 848, begin 849 met de keizer

Graaf Adalbert II van Thurgau overleden ± 900, zoon van Graaf Adalbert I van Rätien, trouwt met
Judith van Friuli
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Burkhard I van Zwaben geboren ± 865

Graaf Boudewijn III van Vlaanderen geboren ± 940, overleden 01-01-962, zoon van Arnulf I van Vlaanderen en Adela van Vermandois, trouwt ± 961 met
Mathilde van Saksen-Billung geboren ± 944, overleden 25-05-1008, dochter van Herman van Saksen en Hildegard van Westerburg
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Arnulf II 'met de Baard' van Vlaanderen geboren 961

In 958 is hij door zijn vader geassocieerd in het bestuur van Vlaanderen

Generatie 35

Graaf Arnulf I 'de Grote' van Vlaanderen geboren ± 887, overleden 27-03-965 begraven in de Sint-Pieters te Gent, zoon van Boudewijn II van Vlaanderen en Elfrida van Wessex, trouwt ± 933 met
Adela van Vermandois geboren ± 912, overleden tussen 958-960, dochter van Herbert II van Vermandois en Adela van Frankrijk
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Odo I, graaf van Kamerijk
2. Elftrude geboren ± 935, trouwt in 950 met Siegfried I van Guines
3. Hildegard geboren ± 936, trouwt in 945 met Dirk II, graaf van West-Friesland
4. Egbert geboren ± 937
5. Boudewijn III geboren ± 940
6. Luidgard geboren ± 941, trouwt in 955 met Wichman, graaf van Hamaland

Arnulf werd na de dood van zijn vader graaf in het aan hem toegevallen noordelijk deel van Vlaanderen in 918

Na de dood van zijn broer Adalolf legde hij wederrechtelijk de hand op diens erfdeel (933), dat de streek van Terwaan en Boulogne omvatte.

Hij wist ook Oosterbant, Artesië, Ponthieu en de streek van Amiens te veroveren, waardoor het graafschap Vlaanderen tot voorbij de Somme reikte. Arnulf bereikte deze gebiedsuitbreiding door het listig ombrengen van Willem I van Normandië te Picquigny

Hij bevordert in Vlaanderen de kloosterhervorming van Gerard van Brogne en doet jarenlang grote schenkingen aan de Sint-Pietersabdij te Gent. Hij treft regelingen met de Westfrankische koning Lotharius ter bescherming van zijn jeugdige kleinzoon als opvolger

Uit zijn (tweede) huwelijk met Aleidis van Vermandois (910 - Brugge, 10 oktober 958), dochter van Herbert II van Vermandois en van Adela van Frankrijk, had hij een zoon, Boudewijn III, die over een deel van het graafschap regeerde van 958 tot diens vroegtijdige dood in 962

Generatie 36

Boudewijn II 'de Kale' van Vlaanderen Akan: Boudewijn II 'met de ijzeren arm' van Vlaanderen geboren ± 863, overleden 10-09-918, begraven aanvankelijk te Sint-Bertijns, doch op aandrang van zijn weduwe begraven te Gent (Sint-Pieters), zoon van Boudewijn I 'de Goede' van Vlaanderen en Judith van West-Francië, trouwt ± 884 met
Elfrida van Wessex geboren ± 868 in Wessex, overleden 07-06-929, begraven in de Sint-Pieters te Gent, dochter van Alfred 'de Grote' Koning van Wessex (Engeland) en Ealhswyth van de Gaini
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Arnulf I 'de Grote' van Vlaanderen b: 885/90
2. Adalolf
3. Ealswid
4. Ermentrude
5. Albert

Boudewijn is naar zijn grootvader bijgenaamd 'de Kale'

graaf van Vlaanderen 879

Hij usurpeert na afloop van de Noormanneninvallen van de jaren 879-883 grondbezit en rechten in de hele streek tussen Schelde en Artois en geldt daarmee als grondlegger van Vlaanderen als territoriaal vorstendom

Boudewijn wisselt herhaaldelijk van partij in de strijd tussen de diverse Westfrankische koningen waarbij hij zijn tegenstanders aartsbisschop Fulco van Reims (17-6-900) en daarna ook graaf Heribert I van Vermandois (vóór 6-11-907) doet vermoorden

Hij richt een groot aantal burchten op ter bescherming van zijn gebied

Generatie 37

Boudewijn I 'de Goede' van Vlaanderen Akan: Boudewijn I 'de IJzeren' van Vlaanderen geboren ± 840 te Vlaanderen, overleden 21-01-879 te Atrecht, begraven te Sint-Bertijns, zoon van Audacer, trouwt 13-12-863 te Auxerre met
Judith van West-Francië geboren ± 844, dochter van Karel II van West-Francië en Ermentrude van Orleans
Kinderen uit dit huwelijk:
1. Boudewijn II 'de Kale' van Vlaanderen geboren ± 863
2. Rudolf van Vlaanderen geboren ± 865
3. Gunhilda trouwt in 877 met Wilfred I el Velloso

Judith werd ter gelegenheid van haar eerste huwelijk (met koning Aethelwulf van Wessex) gekroond tot koningin Verberie-sur- Oise 1-10-856, huwt vervolgens (858) haar stiefzoon koning Aethelbald van Wessex, maar keert na diens dood (juli 860) terug naar West-Francië waar zij op last van haar vader in verzekerde bewaring wordt gehouden in Senlis;

Zij laat zich ontvoeren door graaf Boudewijn rondom Kerstmis 861 en vlucht met hem naar Lotharingen alwaar vermoedelijk gehuwd begin 862; reist om aan het uitleveringsverzoek van haar vader en de door de Westfrankische bisschoppen over hen uitgesproken kerkelijke ban te ontkomen samen met Boudewijn naar Rome, waar zij paus Nicolaas I voor zich weten te winnen die (mede omdat Boudewijn dreigt zich bij de Noormannen te zullen aansluiten) na herhaalde aandrang de koning tot verzoening weet te bewegen, leidende tot een nu officieel gesanctioneerd huwelijk,

Boudewijn wordt van zijn graafschap(pen) vervallen verklaard na de schaking; hij wordt na de verzoening door Karel de Kale opnieuw aangesteld tot graaf en dan in (waarschijnlijk) de gouwen Vlaanderen, Waas en Gent 864 en na 866 ook in de streek om Sint-Omaars (Ternois); is abt van de Sint-Pietersabdij te Gent 870;

Hij wordt door zijn schoonvader belast met vertrouwensopdrachten zoals de onderwerping van diens opstandige zoon Karloman 871 en aangewezen als een van de toezichthouders-raadgevers van kroonprins Lodewijk ('de Stamelaar') wanneer Karel voor de tweede maal naar Italië vertrekt Quierzy-sur-Oise 14-6- 877; overl. (waarschijnlijk (2-l-)879, begr. Sint-Bertijns; reeds kort voor 900 bijgenaamd 'de Goede', vanaf de 12e eeuw 'de Ijzeren' of 'met de Uzeren Armen',